PERSVERKLARING: Marokkaans vastgoed.

Verheldering standpunt Marokkaanse Overheid omtrent vastgoed.

Download pdf. 

 

DEN HAAG – Sedert juli 2013 gaan er geruchten rond over het al dan niet delen van informatie over vastgoed en andere financiële zaken door de Marokkaanse aan de Nederlandse overheid van Marokkanen uit Nederland.

Wij willen verduidelijken dat de Marokkaanse overheid nooit en te nimmer gevoelige informatie van haar onderdanen zal delen met de Nederlandse of andere overheden.

Wel is het mogelijk dat individuele gevallen (zoals voorheen ook het geval was) door de Belastingdienst op hun vingers worden getikt, bijvoorbeeld na een tip of in verband met criminele activiteiten.

Dit persbericht zal door de volgende consulaten worden verspreid aan Marokkaanse moskeeën in Nederland.

  • Consulaat Generaal van het Koninkrijk van Marokko te Amsterdam.
  • Consulaat Generaal van het Koninkrijk van Marokko te ’s Hertogenbosch.
  • Consulaat Generaal van het Koninkrijk van Marokko te Utrecht.
  • Consulaat Generaal van het Koninkrijk van Marokko te Rotterdam.

Oude historische ‘moskee’ ontdekt in Sicilië.

[ditty_news_ticker id=”2118″]

In een huis op het Italiaanse eiland Sicilië is een eeuwenoude moskee ontdekt. De bewoners van het huis in Palermo ontdekten Arabische schilderingen toen ze afbladderende verf verwijderden in hun 18de eeuwse woning.

Moslims hebben de afgelopen eeuwen het zuiden van Europa laten bloeien; handel, respect en architectuur hebben er onder andere voor gezorgd dat de verbinding en begrip tussen voornamelijk Noord-Afrika en Europa naar een hoger niveau getild.

 

Bron: http://nos.nl/video/544152-oude-moskee-ontdekt-in-huis-sicilie.html

De Ramadan is over; de ‘vallende sterren’ vragen onze aandacht.

shooting-stars-wallpaper

Soubhann’Allah, de laatste tien dagen van de Ramadan zijn net voorbij en er zijn al veel vallende sterren. In het nieuws werd dit vrij groot aangekondigd; viel het jullie al op?

“Voorwaar, Wij hebben de nabije hemel gesierd met een veniering: de sterren. (6) En als bescherming tegen alle opstandige Satans. (7) Zij kunnen niet luisteren bij de hoogste groep (de Engelen). Er wordt naar hen geworpen vanuit alle kanten. (8) Ter verjaging. En voor hen is er een ononderbroken bestraffing. (9) Behalve wie afluisterend luistert: een gloeiende vlam achtervolgt hem.”
De Edele Koran, sura Al Saffat (37) aya 6-10

“En dat wij hebben gevraagd naar de hemel (te mogen gaan): toen vonden wij dat zij vol was met strenge bewakers en brandende vlammen. (8) En dat, wij vroeger (vóór de Koran) op geheime plaatsen zaten om mee te luisteren, maar wie nu wil meeluisteren treft een pijl van vuur aan die op hem loert. (9)”
De Edele Koran, sura Al Ginn (72) aya 8-9

“En voorzeker, Wij hebben de nabije hemel met lampen (sterren) gesierd en Wij maakten die om er de Satans mee te stenigen. En Wij hebben voor hen de bestraffing van Sa’îr (de Hel) bereid. (5)”
De Edele Koran, sura Al Mulk (67) aya 5

Het werd overleverd door al-Tabaraani met een hasan isnaad van de hadeeth van Waathilah ibn al-Aqsa (moge Allah tevreden met hem zijn) dat de Profeet (sallalahu alayhi wa salam) zei:
“Latlat al-Qadr is een stralende nacht, noch koud noch warm, waarin geen meteoren gezien worden.”

(Overleverd door al-Tabaraani in al-Kabeer. Zie Majma’ al-Zawaa’id, 3/179; Musnad Ahmad)

 

Bronnen:
http://nos.nl/artikel/537196-gunstige-tijd-voor-vallende-sterren.html
http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2013/08/mieters-vallende-sterren-vannacht
http://www.kalamullah.com/lailatul-qadr.html

Onze mooie (moslim)wereld.

Wij zijn slechts  zwakkelingen, maar gelukkig zijn er nog genoeg mensen die zich nét wat beter opstellen tegenover de medemens. Waren alle moslims in de wereld maar zo eerlijk en ‘normaal’ tegen de rest… dan zouden we een veel betere Ummah (moslimgemeenschap) hebben dan nu.

 

 

Eten emiraten
In de Verenigde Arabische Emiraten, heeft deze winkeleigenaar voedsel ter beschikking gesteld voor de behoeftigen. Ma sha Allah!
Ontmoet onze broeder Musa, uit Grozny (Tsjetjenië). Hij is een buschauffeur; een vertaling van het bordje dat je kunt zien: GRATIS RIT indien je een bejaarde, kind, invalide of arm bent of je je geld verloren hebt. Ook als je onderweg bent of komt van een begrafenis, ziekenhuis, Umrah of Hajj. Je hoeft niets uit te leggen; stap gewoon in.
Ontmoet onze broeder Musa, uit Grozny (Tsjetjenië). Hij is een buschauffeur; een vertaling van het bordje dat je kunt zien: GRATIS RIT indien je een bejaarde, kind, invalide of arm bent of je je geld verloren hebt. Ook als je onderweg bent of komt van een begrafenis, ziekenhuis, Umrah of Hajj. Je hoeft niets uit te leggen; stap gewoon in.

 

"Wie niet over de middelen bezit om te betalen, dat hij dan neemt wat hij wilt, .."
“Wie niet over de middelen bezit om te betalen, dat hij dan neemt wat hij wilt, ..”

 

[learn_more caption=”Een mooi verhaal over Imam Ahmad ibn Hanbal en een Bakker”]

LET OP: Het is ons onduidelijk of alle gebeurtenissen in onderstaand verhaal kloppen. Onder voorbehoud dus!

Hij was al op leeftijd toen imam Ahmed ibn Hanbal tijdens een reis aankwam bij een stad. Na het gebed wilde hij graag de nacht in de moskee doorbrengen, omdat hij verder niemand in de stad kende. Hij was zo nederig dat hij zichzelf niet kenbaar had gemaakt, want hij wist al dat als hij dat wel gedaan had, de mensen hem zeker welkom hadden geheten.

De bewaker van de moskee herkende Ahmed Ibn Hanbal niet en weigerde hem het nachtelijk verblijf in de moskee. Imam Ahmed drong aan, maar de bewaker ging niet overstag. Gefrustreerd besloot imam Ahmed om dan maar in de moskeetuin te gaan slapen. De bewaker werd woedend en hield de imam tegen. Aangezien de imam best oud was, kostte het de bewaker best moeite om hem de moskee uit te slepen. Toen een bakker aan de overkant dit zag, kreeg hij medelijden met de man en bood hem een plaats ter overnachting in zijn huis aan.

Tijden zijn verblijf bij de bakker, merkte imam Ahmed op dat de man constant Istighfar (vergiffenis vragen aan Allah) deed. Imam Ahmed vroeg de bakker wat voor effect het constant doen van Istighfar op hem had.

De bakker antwoordde: “Ik zweer bij God! Omdat al mijn smeekbedes worden verhoord. Behalve dan die ene.”  Nieuwsgierig vroeg imam Ahmed hem toen: “Mag ik weten wat dan die ene smeekbede is?” “Dat ik in staat word gesteld om imam Ahmed Ibn Hanbal te ontmoeten,” sprak de man.

Op dat moment vertelde imam Ahmed Ibn Hanbal hem lachend dat Allah niet alleen zijn smeekbede verhoord had, maar dat hij hem, imam Ibn Hanbal, zelfs naar zijn deurdrempel had toegesleept.

Dit verhaal heeft als doel je aan de kracht van het herhaaldelijk vragen om vergiffenis, Istighfaar, te herinneren. Vergeet niet dat onze profeet, vrede zij met hem, meerdere malen op een dag om vergiffenis vroeg.

In tafsir Al-Qurtubi wordt vermeld: ‘Een man klaagde bij Al-Hasan over de droogte en hij gaf hem als advies: “Bid tot Allah om vergeving.” Een andere man klaagde bij hem over armoede en hij gaf hem als advies: “Vraag Allah om jou te vergeven.” En een derde man kwam bij hem en vroeg hem: “Bid tot Allah zodat Hij mij zegent met een kind.” Hij gaf ook hem als advies: “Bid tot Allah dat Hij jou vergeeft.” Tot slot kwam er nog een vierde man die klaagde over zijn haveloze tuintje en weer gaf Al-Hasan het advies om Allah om vergiffenis te vragen.

Toen vroeg men hem waarom hij telkens hetzelfde antwoord gaf en hij zei: “Dit is niet mijn persoonlijke mening. Het komt van Allah die in in hoofdstuk Noeh zegt: “Vraag Allah om vergeving. Hij is heus Degene die vaak vergeeft. Hij zal regen in overvloed sturen. En je rijkdom kwa welvaart en kinderen vergroten en Hij je tuinen schenken en rivieren.”  Tafsir Al-Qurtubi (18/301-302)

Een van de vertellers van de overlevering werd gevraagd hoe we het best vergiffenis kunnen vragen. En hij antwoordde: “De boodschapper van Allah, vrede zij met hem, had de gewoonte om te zeggen: ‘Astaghfirullah! Astaghfirullah! (Ik vraag Allah om vergeving, ik vraag Allah om vergeving.’

Laat het onze doel wezen om Allah’s vergeving te verkrijgen tijdens ons leven.

 

http://www.youtube.com/watch?v=UzRqnM5R8QI [/learn_more]

 

http://www.youtube.com/watch?v=d_yYC5r8xMI

[18+] Extreme (terroristische) daden van niet-moslims.

Wanneer we het vandaag de dag hebben over ‘terrorisme’, denkt men helaas al heel snel aan moslims. Ongeveer een kwart van de wereldbevolking is moslim; het is dus logisch dat sommigen van hen zich schuldig maken aan dingen die niet door de beugel kunnen. De media richt zich voornamelijk op hetgeen met de meeste nieuwswaarde, en dat zijn vandaag de dag ongetwijfeld de moslims. Een daad verricht door een moslim wordt vaak uitgelicht, terwijl diezelfde daad weg wordt gewuifd wanneer het door een niet-moslim wordt gepleegd.  Een vaak voorkomend verschijnsel is dat er een woordenoorlog plaatsvindt tussen deze twee groepen. Let bijvoorbeeld op het volgend voorbeeld:

  • Een vader die zijn dochter vermoord, terwijl ze geen moslim zijn: “Familiedrama.”
  • Een vader die zijn dochter vermoord, terwijl ze wel moslim zijn: “Eerwraak.”

Wanneer we echter de statistieken erbij halen, komen we er al snel achter dat de meeste terroristische aanslagen in bijvoorbeeld de EU NIET door moslims zijn gepleegd. De ETA, IRA, andere separatistische groeperingen en eenlingen (loners) zijn diegenen die de meeste aanslagen plegen. In 2009 en 2010 bijvoorbeeld, werden er 543 terroristische aanslagen geregistreerd over heel Europa. 4 Daarvan werden door moslims gepleegd (0.7%), de overige aanslagen werden gepleegd door voornamelijk separatistische groeperingen.

Aanvullend op wat hierboven is vermeldt, is het belangrijk om duidelijk te maken dat de afbakening van de term ‘moslimterrorist’ te algemeen is. Waarom zouden we het niet afbakenen naar ‘donkergekleurde mensen’, of naar ‘mannen’, of naar de mensheid in het algemeen?

Terrorisme is verwerpelijk; het is dan ook geen wonder dat de wereld anno nu nog steeds bestaat. Als de Islam terrorisme zou propageren, of alle moslims terroristen waren, zou deze wereld geen inwoners meer kennen.

Hier volgen nu beelden of foto’s van mensen die (waarschijnlijk) geen moslim zijn, maar wel (extreme) aanslagen of andere onacceptabele daden hebben verricht. LET OP: Het gaat om zaken die als schokkend kunnen worden ervaren, zelfs door mannen ouder dan 18 jaar. Tevens kunnen er pornografische elementen in voorkomen.

 

-|-

5555_461794683912589_252692152_n

De bont-handel zet een onmenselijke gang van zaken in gang. Bezoek ook PETA.

In China worden niet alleen dieren levend ontveld; dieren worden gemarteld, zoals deze Chinese vrouw (Wang Jue) doet met haar hakken: ze heeft veel katten op deze manier verpulverd.

(verwijderd)

Een van de wreedste video’s op het net; “3 guys, one hammer”. Rusland.

 

Soldaten van Bashar Assad pakken in deze clip willekeurige burgers op…

 

Omdat de volgende video’s de grens extreem overschrijden, nu geen directe player, maar alleen een verwijzing.

 

 

De brief van Tarek Mehanna

Tarek’s verklaring tijdens zijn veroordeling

Voorgelezen aan rechter O’Toole tijdens de vonnis, 12 april 2012

 

In de naam van God, de meest Barmhartige, de meest Genadevolle.

Precies vier jaar geleden beëindigde ik mijn werkdag in een plaatselijk ziekenhuis. Terwijl ik

naar mijn auto liep werd ik benaderd door twee federale agenten. Ze vertelden me dat ik een

keuze moest maken: ik kon de makkelijke weg nemen of ik kon de moeilijke weg kiezen. De

‘makkelijke weg’ was, zoals zij uitlegden, dat ik informant voor de overheid zou worden en

als ik dat zou doen, zou ik nooit het binnenste van een rechtszaal of gevangeniscel te zien

krijgen. Wat de moeilijke weg betreft; dit is hem. Hier ben ik. Ik heb sindsdien het grootste

deel van de vier jaar doorgebracht in een isoleercel ter grootte van een klein kamertje, waarin

ik 23 uur per dag opgesloten zit. De FBI en deze aanklagers hebben hard gewerkt – en de

overheid heeft miljoenen aan belastinggeld uitgegeven – om mij in die kleine cel te krijgen,

me daar te houden, mij te vervolgen en ten slotte mij hier vandaag voor jullie te laten staan

om veroordeeld te worden tot nog meer tijd in een cel.

Gedurende de weken voorafgaand aan dit moment hebben veel mensen mij suggesties gedaan

over wat ik jullie zou moeten zeggen. Sommigen zeiden dat ik voor genade zou moeten pleiten in de hoop op een lagere straf, terwijl anderen opperden dat ik hoe dan ook zwaar gestraft

zou worden. Maar wat ik wil is gewoon een paar minuten wat over mezelf vertellen.

Toen ik weigerde om informant te worden reageerde de overheid daarop door mij aan te klagen voor de “misdaad” van het helpen van de mujahidin die strijden tegen de bezetting van

islamitische landen over de hele wereld. Ofwel “de terroristen”, zoals zij ze graag noemen. Ik

ben echter niet geboren in een islamitisch land. Ik ben hier in Amerika geboren en opgegroeid

en dit iets wat veel mensen kwaad maakt: hoe kan ik een Amerikaan zijn en de dingen geloven die ik geloof en de standpunten innemen die ik heb ingenomen? Alles waar iemand aan

blootgesteld staat in zijn omgeving draagt bij aan zijn of haar kijk op het leven en ik ben daar

geen uitzondering op. Dus in verschillende opzichten komt het door Amerika dat ik ben wie

ik ben.

Toen ik zes was begon ik aan een enorme verzameling van stripboeken. Batman prentte mij

een concept in en introduceerde mij aan een paradigma over hoe de wereld in elkaar zit: dat

er onderdrukkers zijn, dat er onderdrukten zijn en dat er mensen zijn die opstaan om de onderdrukten te verdedigen. Dit bleef me zo sterk bij dat ik me gedurende de rest van mijn kinderjaren aangetrokken voelde tot elk boek waarin dit paradigma naar voren komt – De hut

van oom Tom, De autobiografie van Malcolm X, en ik heb zelfs een ethische dimensie in De

vanger in het graan opgemerkt.

Tegen de tijd dat ik naar de middelbare school ging en echte geschiedenisles kreeg, leerde ik

hoe reëel dat paradigma eigenlijk is in deze wereld. Ik leerde over de oorspronkelijke Amerikanen en wat hen overkwam door toedoen van Europeaanse kolonisten. Ik leerde over hoe de

nakomelingen van deze Europeaanse kolonisten op hun beurt onderdrukt werden onder de

tirannieke heerschappij van Koning George III. Ik las over Paul Revere, Tom Paine en hoe de Amerikanen een gewapende opstand begonnen tegen de Britse strijdmacht – een opstand die

we nu vieren als de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Als kind ging ik tijdens schooluitjes zelfs naar de plekken waar er destijds slag werd geleverd, sommigen bevinden zich

zelfs maar een klein eindje hiervandaan. Ik leerde over Harriet Tubman, Nat Tumer, John

Brown en de strijd tegen slavernij in dit land. Ik leerde over Emma Goldman, Eugene Debs

en de strijd van de vakbonden, de arbeidersklasse en de armen. Ik leerde over Anne Frank, de

nazi’s en hoe zij minderheden vervolgden en andersdenkenden gevangenzetten. Ik leerde

over Rosa Parks, Malcolm X, Martin Luther King en de strijd om burgerrechten. Ik leerde

over Ho Chi Minh en hoe de Vietnamezen decennia lang streden om zichzelf te bevrijden van

de ene indringer na de andere. Ik leerde over Nelson Mandela en de strijd tegen de apartheid

in Zuid-Afrika.

Alles wat ik in die jaren heb geleerd bevestigde wat ik geleerd had toen ik zes was: dat er

gedurende de hele geschiedenis zich een voortdurende strijd afspeelt tussen de onderdrukten

en hun onderdrukkers. Bij elke strijd waarover ik vernam, merkte ik dat ik steeds de kant van

de onderdrukten koos en dat ik degenen respecteerde die hen verdedigden – ongeacht nationaliteit, ongeacht religie. En ik heb nooit mijn aantekeningen van die lessen weggegooid.

Terwijl ik hier sta te praten liggen ze thuis netjes op een stapel in mijn klerenkast.

Van alle historische personen die ik leerde kennen stak er eentje boven de rest uit. Ik was

diep onder de indruk van Malcolm X, en wat mij het meest fascineerde aan hem was zijn

transformatie. Ik weet niet of jullie de film “X” van Spike Lee gezien hebben; hij duurt meer

dan drieënhalf uur, en de Malcolm in het begin is anders dan de Malcolm aan het eind. Hij

begint als een analfabete crimineel, maar eindigt als een echtgenoot, een vader, een beschermende en welbespraakte leider voor zijn mensen, een gedisciplineerde moslim die de hajj in

Mekka verricht, en uiteindelijk een martelaar. Het leven van Malcolm leerde mij dat de Islam

niet iets erfelijks is; het is geen cultuur of etniciteit. Het is een manier van leven, een gemoedstoestand die eenieder kan kiezen, ongeacht waar hij vandaan komt of waar hij is opgegroeid. Dit heeft mij ertoe aangezet om me in de Islam te verdiepen, en ik raakte zeer geïnteresseerd. Ik was nog maar een tiener, maar de Islam beantwoordde de vraag waar de grootste

wetenschappers geen antwoord op hadden, de vraag die de rijken en beroemdheden leidt naar

depressies en zelfmoord doordat ze er geen antwoord op kunnen vinden: wat is het doel van

het leven? Wat doen wij in dit universum? Maar het beantwoordt ook de vraag hoe wij dienen

te leven. En aangezien er geen hiërarchie of priesterschap bestaat in de Islam kon ik me

meteen verdiepen in de Quran en de overleveringen van de profeet Mohammed, om zo mijn

reis te beginnen om erachter te komen hoe het allemaal in elkaar zit, de betekenis van de Islam voor mij als mens, als individu, voor de mensen om mij heen, voor de wereld. En hoe

meer ik te weten kwam, hoe meer ik de Islam beschouwde als een stuk goud. Dit was in mijn

tienerjaren, maar zelfs nu nog, ondanks de spanningen van de laatste jaren, sta ik hier voor

jullie en iedereen hier in de rechtszaal, als een trotse moslim.

Zo werd mijn aandacht getrokken door wat er met de moslims gebeurde in verschillende delen van de wereld. En overal waar ik keek zag ik de toenmalige grootmachten datgene vernietigen waar ik van hield. Ik kwam te weten wat de Sovjet-Unie had gedaan met de moslims in

Afghanistan. Ik kwam te weten wat de Serviërs hadden gedaan met de moslims in Bosnië. Ik kwam te weten wat de Russen hadden gedaan met de moslims in Tsjetsjenië. Ik kwam te weten wat Israël had gedaan in Libanon – en wat het nog steeds doet in Palestina – met de volledige steun van de Verenigde Staten.

En ik kwam te weten wat Amerika zelf deed met de moslims. Ik leerde over de Golfoorlog en

de uitgeputte uraniumbommen die duizenden mensen het leven heeft gekost en het aantal

kankergevallen omhoog deed schieten in Irak. Ik kwam te weten over de door Amerika aangevoerde sancties die ervoor zorgden dat voedsel, medicijnen en medische uitrusting Irak niet

in mochten, en hoe – volgens de Verenigde Naties – meer dan een half miljoen kinderen omkwamen als gevolg daarvan. Ik herinner me een video van een interview van het programma

‘60 minutes’ met Madeline Albright waarin zij zei dat deze overleden kinderen “de moeite

waard waren”. Ik keek op 11 september toe hoe een groep mensen zich genoodzaakt voelden

om vliegtuigen te kapen en die gebouwen in te boren vanuit hun verontwaardiging over de

dood van deze kinderen. Ik keek toe hoe Amerika daarop Irak aanviel en binnendrong. Ik zag

de gevolgen van de ‘schok en angst’ in de begindagen va deze invasie – kinderen die in het

ziekenhuis lagen met granaatscherven van Amerikaanse raketten die uit hun voorhoofd steken (dit werd natuurlijk allemaal niet op CNN getoond). Ik kwam te weten over de stad Haditha, waar vierentwintig moslims – waaronder een 76-jarige man in een rolstoel, vrouwen en

zelfs peuters – in hun nachtkleding de lucht in werden geblazen toen ze sliepen bij de Amerikaanse marine. Ik kwam te weten over Abeer al-Janabi, een viertienjarig Irakees meisje dat

slachtoffer werd van een groepsverkrachting door vijf Amerikaanse soldaten, die vervolgens

haar en haar familie in het hoofd schoten en hun lichamen in brand staken. Ik wil er hierbij op

wijzen dat moslimvrouwen hun haar niet eens laten zien aan mannen die geen verwanten van

hen zijn. Probeer je dit meisje dan voor te stellen, dat uit een conservatief dorp komt, terwijl

haar kleding van haar wordt afgescheurd en ze wordt verkracht door niet één, niet twee, niet

drie, niet vier, maar vijf soldaten. Tot op de dag van vandaag, terwijl ik in mijn cel zit, lees ik

over de aanvallen met onbemande vliegtuigjes die dagelijks nog altijd het leven kosten aan

moslims in landen als Pakistan, Somalië en Jemen. Vorige maand nog hebben we allemaal

gehoord over de zeventien Afghaanse moslims – de meesten moeders en hun kinderen – die

dood zijn geschoten door een Amerikaanse soldaat, die hun lichamen eveneens in brand stak.

Dit zijn alleen nog maar de verhalen die de krantenkoppen halen, maar een van de eerste concepten die ik leerde in de Islam is die van loyaliteit en broederschap – dat elke moslimvrouw

in de wereld mijn zuster is, elke man mijn broeder, en dat wij samen één groot lichaam vormen dat zich dient te beschermen. Met andere woorden, ik kon het niet aanzien dat deze dingen mijn broeders en zusters werden aangedaan – onder andere door Amerika – en vervolgens neutraal te blijven. Mijn sympathie voor de onderdrukten hield aan, maar was nu persoonlijker geworden, en dat gold ook voor mijn respect voor degenen die hen verdedigden.

Ik noemde net Paul Revere – toen hij op zijn paard sprong en zijn nachtelijke rit maakte, deed

hij dit met het doel de mensen te waarschuwen dat de Britten op weg waren naar Lexington

om Sam Adams en John Hancock te arresteren en vervolgens naar Concord om daar beslag te

leggen op de wapens die daar werden opgeslagen door de Minutemen. Tegen de tijd dat zij in

Concord aankwamen, troffen zij de Minutemen aan die hen opwachtten, met de wapens in de

aanslag. Ze beschoten de Britten, bevochten hen en versloegen ze. Uit deze veldslag kwam de Amerikaanse Revolutie voort. Er is een Arabisch woord om te beschrijven wat deze Minutemen die dag deden. Het is een woord dat veelvuldig is herhaald in deze rechtszaal. Dat woord

is: JIHAD, en dit is waar mijn hele proces om draait. Al die video’s en vertalingen en kinderachtig gekibbel over ‘Oh, hij had die paragraaf vertaald’ en ‘Oh, hij heeft die zin verbeterd’,

en al die tentoonstellingen draaiden om een ding: moslims die zich verdedigden tegen Amerikaanse soldaten die exact hetzelfde deden met hen als wat de Britten destijds deden met

Amerika. Het is tijdens mijn proces overduidelijk gemaakt dat ik nooit plannen heb beraamd

om “Amerikanen te doden” in winkelcentrums of wat het verhaaltje dan ook was. Getuigen

van de overheid hebben deze bewering zelf tegengesproken, en we hebben de ene expert na

de andere voor mij laten getuigen, zij hebben uren besteed om elk woord dat ik geschreven

heb te ontleden en om mijn geloofsovertuigingen uit te leggen. Daarnaast heeft de overheid

een undercover agent op mij afgestuurd – toen ik op borgtocht vrij was – om mij in de val te

lokken in een van hun “terreurcomplotten”, maar ik weigerde om daaraan mee te doen. Maar

mysterieus genoeg is de jury dit nooit ter ore gekomen.

Dit proces draaide dus niet om mijn standpunt ten aanzien van moslims die Amerikaanse

burgers doden. Het draaide om mijn standpunt ten aanzien van Amerikanen die moslimburgers doden, en mijn standpunt daarin is dat moslims hun land moeten verdedigen tegen buitenlandse indringers – of dat nou de Sovjets, Amerikanen of Marsmannetjes zijn. Dit is wat ik

geloof, wat ik altijd geloofd heb en wat ik altijd zal geloven. Dit is geen terrorisme en ook

geen extremisme. Het is de simpele logica van zelfverdediging. Het is waar de pijlen op die

zegel boven jullie hoofd voor staan: verdediging van het vaderland. Ik ben het dus niet eens

met mijn advocaten als zij zeggen dat jullie het niet met mijn overtuigingen eens hoeven te

zijn – nee. Iedereen met gezond verstand en menselijkheid heeft geen keus behalve om het

met mij eens te zijn. Als iemand bij je inbreekt om jou te overvallen en je familie schade toe

te brengen, dan is het niet meer dan logisch dat je er alles aan zou doen om die inbreker je

huis uit te krijgen. Maar wanneer dat huis een islamitisch land is, en de inbreker het Amerikaanse leger, veranderen om de een of andere reden de normen opeens. Gezond verstand

wordt dan “terrorisme” genoemd en de mensen die zich verdedigen tegen degenen die van de

andere kant van de wereld zijn gekomen om hen te doden worden “terroristen” genoemd die

“Amerikanen doden”. De mentaliteit waar Amerika het slachtoffer van was toen Britse soldaten hier tweeënhalve eeuw geleden over de straten liepen is dezelfde mentaliteit waar moslims nu het slachtoffer van zijn terwijl Amerikaanse soldaten over hun straten lopen. Het is de

mentaliteit van kolonialisme. Toen sergeant Bales vorige maand die Afghanen doodschoot,

volgde ik de discussie in de media om te kijken wat mensen zouden zeggen, en wat mij opviel was dat alle aandacht op hem was gericht – zijn leven, zijn stress, zijn posttraumatische

stressstoornis, de hypotheek van zijn huis – alsof hij het slachtoffer was. Niemand had het

over de mensen die hij vermoord had, alsof zij niet bestaan, alsof zij geen mensen zijn. Deze

mentaliteit wordt helaas overgedragen aan iedereen in de samenleving, of ze zich daar nou

bewust van zijn of niet. Zelfs bij mijn advocaten kostte het me bijna twee jaar om ze dit uit te

leggen en duidelijk te maken voordat ze eindelijk in staat waren om buiten de box te denken

en op z’n minst te doen alsof ze de logica in wat ik zei accepteerden. Twee jaar! Als het zo

lang heeft geduurd bij mensen die zo intelligent zijn, en wiens baan het is om mij te verdedigen, om zich te deprogrammeren en me vervolgens te werpen voor een willekeurig samenge-stelde jury die zogenaamd mijn “onpartijdige gelijken” zijn. Ik bedoel, kom op. Ik ben niet

terechtgesteld voor een jury die mijn gelijken zijn omdat, gezien de mentaliteit die Amerika

vandaag de dag in zijn greep heeft, ik geen gelijken heb. En rekenend op dit feit is de overheid mij gaan vervolgen – niet omdat ze het nodig vonden, maar gewoon omdat ze het konden.

Er is nog een ding dat ik geleerd heb tijdens de geschiedenislessen: Amerika heeft altijd het

meest onrechtvaardige beleid gesteund tegen haar minderheden – praktijken die zelfs opgenomen waren in de wetten – alleen om er later op terug te kijken en zich dan af te vragen:

‘Wat dachten wij toen?’ Slavernij, Jim Crow, de internering van de Japanners tijdens de

Tweede Wereldoorlog – deze praktijken werden stuk voor stuk algemeen geaccepteerd door

de Amerikaanse samenleving, en elk van deze praktijken werd verdedigt door het hooggerechtshof. Maar naarmate de tijd voorbij streek en Amerika veranderde keken zowel de mensen als de rechtbanken hierop terug en vroegen ze zich af: ‘Wat dachten wij toen?’ Nelson

Mandela werd als terrorist beschouwd door de Zuid-Afrikaanse overheid en kreeg levenslang.

Maar de tijd streek voorbij en de wereld veranderde, en ze realiseerden hoe onderdrukkend

hun beleid was en dat hij niet degene was die de terrorist was, en ze lieten hem vrij uit de

gevangenis. Hij werd zelfs president. Alles is dus subjectief – zelfs deze hele affaire over

“terrorisme” en wie een “terrorist” is. Het hangt allemaal af van de tijd en plaats en wie toevallig op dat moment de supermacht is.

In jullie ogen ben ik een terrorist, ik ben de enige die hier in een oranje gevangenispak staat,

en het is zeer redelijk dat ik hier (voor het gerecht) in dit oranje pak zal staan. Maar de geschiedenis herhaalt zich. Op een dag zal Amerika veranderen en zullen de mensen deze dag

herkennen zoals die werkelijk is. Ze zullen terugkijken op hoe honderden en duizenden moslims gedood en verminkt werden door het Amerikaanse leger in het buitenland, en toch ben ik

degene die naar de gevangenis moet voor “het samenzweren om te doden en te verminken” in

die landen – omdat ik de mujahidin steun die opkomen voor deze mensen. Ze zullen terugkijken op hoe de overheid miljoenen dollars heeft uitgegeven om mij in de gevangenis te zetten

als “terrorist”, terwijl – mochten we Abeer al-Janabi op de een of andere manier terug tot

leven kunnen brengen op het moment dat zij verkracht werd door jullie soldaten – en haar

voor mij laten getuigen en haar vragen wie de “terroristen” zijn, dan zou ze zeker niet naar

mij wijzen.

De overheid zegt dat ik geobsedeerd was door geweld, geobsedeerd door “het doden van

Amerikanen”. Als moslim die in deze tijd leeft kan ik geen leugen bedenken die ironischer is

dan deze.

-Tariq Mehanna

12-04-2012

Jiddische pedofiele besnijdenis-ritueel: dood- en doodziek!

Het besnijden van een mannelijk geslachtsdeel heeft veel hygiënische en andere voordelen.  Moslims besnijden hun babyjongens vaak op de alledaagse manier: het verwijderen van de voorhuid. In sommige staten wordt er een ring om de penis gehangen, waarna het overtollig huid er na een tijdje vanzelf afvalt. Ook niet-moslims besnijden zichzelf vaak. Er zijn naar schatting 90 miljoen Amerikaanse mannen besneden!

(Orthodoxe) Joden besnijden hun babyjongens ook. De manier waarop? Een voorganger (meestal een Rabbijn) zuigt,  na het wegsnijden van de voorhuid, de penis van de pasgeborene. Het bloed vloeit niet weg, maar landt in de mond van een Rabbijn.  😯

 

metzitzah-bpeh
De meest extravagante pedofielen in actie. New York, the place to be!

 

Vrij veel Joodse babyjongens krijgen door deze onacceptabele daad Herpes. Soms komt het voor dat een baby zelfs sterft! Maar hoe dan ook; Joden worden met rust gelaten. Moslims? Die krijgen er van het hele land van langs wanneer er mogelijk een klapje is uitgedeeld in een islamitische basisschool. Werald anno 2013…

 

ny-bloomberg-e1361670691943
“Wij zijn Joden; alles wat we doen, is juist. Niemand durft zich tegen ons te keren.”

Nederlandse opa’s gaan voor de goede zaak naar Syrië om tegen de dictator te vechten.

spanje

 

Sarcasme -Helden waren het, de 700 “jihadisten” die ervoor kozen om in Spanje tegen de dictator Franco te vechten. Vechten deden ze; tegen de tienduizenden Marokkanen die door Franco naar de eerste linie werden gestuurd…

Er is deze weken veel ophef over Nederlandse moslims die in Syrië strijden. Die ophef gaat geregeld gepaard met een fors portie hypocrisie. Je zou bijna denken dat de Syrië-strijders de enige Nederlanders zijn die in het buitenland strijden. Maar dat is niet zo. Ze zijn ook niet de eersten.

De Romein Tacitus verhaalt al over krijgshaftige Bataven die zich aansloten bij het Romeinse leger. Veel Nederlandse strijders vochten in de loop der eeuwen voor andere mogendheden. Vaak omdat ze er voor betaald werden, maar er waren er ook veel die uit idealistische motieven naar het buitenland trokken. En dat gebeurt nog steeds.

Er zijn niet alleen Nederlandse jongeren die voor Syrië strijden, maar er zijn ook jongeren die voor het Israelische leger kiezen. En dan hebben we ook nog Tanja Nijmijer die zich in de Colombiaanse jungle aansloot bij de FARC.

Met twee maten werken; we doen het allemaal.  Dat sommige van de (seculiere) opstandelingen in Syrië financieel en materieel worden gesteund, is geen geheim. Zelfs niet als dat gebeurd door een aantal profiterende westerse landen.

Zolang er maar iets te halen valt door een groep, zal deze er alles aan doen om zich te bemoeien om zijn graantje veilig te stellen. Dat gebeurde vroeger bijvoorbeeld in (bezet) Suriname, Indonesië,  in Spanje tijdens het dictatoriaal bewind van Franco, en dat gebeurt nu in Syrië. De afgelopen weken haalde de media steeds vaker aan dat er Nederlandse jongeren naar Syrië vertrekken om er te “vechten”. Nu zijn er in bijvoorbeeld Turkije, Libanon en Jordanië grote humanitaire projecten; de verdenking van de jongeren is hierbij sowieso ongepast. Nu dit onderwerp onder de aandacht is gebracht, zal dat de visie van de Nederlandse overheid negatief kunnen beïnvloeden. Er dient een eenduidig geluid vanuit Den Haag te komen, net zoals dat in Irak en Afghanistan het geval was. Want laten we eerlijk wezen:

Er gaan zelfs Nederlandse meisjes naar Israël toe om te vechten!

In Nederlandse wijken wordt geworven voor de strijd in Syrië, maar er worden op het internet bijvoorbeeld ook vrijwilligers gezocht voor het Israelische leger. Tientallen Nederlanders sluiten zich tegenwoordig liever aan bij het Israelische leger dan bij een kibboets. Zelfs Nederlandse politici sluiten zich aan! Alleen al door de organisatie Sar-El werden er in 2012 41 Nederlandse vrijwilligers geworven. Leidde deze Zembla documentaire uit 2002 ook tot zoveel ophef?

Het verlaten van je thuisland, om mensen die worden onderdrukt (humanitair) te helpen, is van alle tijden…  …zelf adviseren we onze bezoekers om financiële hulp te verlenen aan de mensen die zich inzetten voor (humanitaire) projecten in en om Syrië. Dat er zorgen zijn en dat er discussie is over Nederlandse moslims die naar Syrië gaan om hulp te verlenen of te vechten, is terecht. Maar het is verstandig om deze discussie in enig perspectief te plaatsen. Bijvoorbeeld in het perspectief van andere Nederlanders die naar het buitenland trokken of trekken om te vechten. Of in het perspectief dat er in Syrië op grootschalige schaal een bevolking wordt uitgemoord, terwijl het Westen, dat wel ingreep in Koeweit (Irak), Afghanistan en Libië, nu met de armen over elkaar blijft zitten. Of in het perspectief dat Nederland het wel prima vindt dat de Syrische oppositie vanuit Europa bewapend wordt, maar moeite heeft met mensen die zelf naar Syrië gaan.

‘Thuisland
Hierbij is het interessant te vermelden dat ik in de literatuur geen enkel geval heb kunnen vinden van een strijder uit de Spaanse Burgeroorlog die in zijn thuisland ook de wapens opnam tegen het (toch anticommunistische) bewind. Dit verschil zou echter verklaard kunnen worden uit het feit dat de vrijwilligers in de Spaanse burgeroorlog op veel plekken als helden onthaald werden; zij waren immers strijders tegen het fascisme. Hoe ironisch is het nu dat de Syrië-strijders, die volgens de meeste Nederlanders aan de ‘goede kant’ vechten, desalniettemin zo negatief door ons beoordeeld worden.

Mijn advies luidt dan ook in het maatschappelijk debat iets meer begrip op te brengen voor de Nederlandse jihad-strijders. Zij strijden volgens velen aan de goede zijde, vanuit de beste bedoelingen. Wanneer wij hen normaal ontvangen en behandelen, kunnen wij het eventuele gevaar op radicalisering in een vroeg stadium smoren.’ (Martijn Stoutjesdijk)

 

Ex-commandant-Van-Uhm-respect-voor-Syriegangers.dhtml

Qatar spendeert miljoenen om ‘Arabisch Jeruzalem’ te promoten.

Het Israël-Palestinaconflict kan pas worden opgelost als Palestijnen Oost-Jeruzalem hun hoofdstad mogen noemen. De stad moet weer ‘Arabisch’ worden, en de internationale gemeenschap moet er op zijn minst op worden gewezen dat Jeruzalem een lange islamitische traditie kent.
Met dat gewaagde voorstel komt de emir van Qatar. Sjeik Hamad Al Thani wil met een fonds van 1 miljard dollar (800 miljoen euro) praktische en morele steun bieden aan de Palestijnen – zelf is hij bereid om 250 miljoen dollar (195 miljoen euro) in te leggen.

Al Thani maakte zijn plan deze week bekend tijdens tweedaagse bijeenkomst van de Arabische Liga in zijn eigen land. Verder hoopt hij ‘zo snel als mogelijk’ te gaan bemiddelen tussen Fatah en Hamas en uiteindelijk een Palestijnse overgangsregering te formeren. Overigens is niet duidelijk hoe hij het forse geldbedrag wil gaan besteden.

‘Arabische Liga voegt daad zelden bij het woord’
Hamas meldt aan Al Jazeera dat het ‘Egyptische, Arabische en islamitische pogingen om nationale Palestijnse verzoening’ te bereiken een warm hart toedraagt. De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie is sceptisch. Er is volgens de PLO ‘al zo vaak bewezen’ dat beslissingen van de Arabische Liga ‘uiteindelijk nauwelijks gestalte krijgen’.

Het Israëlische ministerie voor buitenlandse zaken meent dat Qatar de joodse geschiedenis van de stad wil uitvlakken. ‘De geschiedenis van Jeruzalem kan niet zonder de joodse geschiedenis’, stelt een woordvoerder tegenover de New York Times. ‘Jeruzalem ontdoen van zijn joodse wortels is hetzelfde als Rome ontdoen van zijn christelijke wortels: absurd.’

16102_450423578350586_1459567132_n